Tag Archives: Pres. Benigno Aquino

Lanao Del Norte Ambush

24 Oct

3 Soldiers were killed in an ambush in Sultan Naga Dimaporo, Lanao Del Norte. according to report posted by Philippine Daily Inquirer on October 23, 2011;

COTABATO City, Philippines—Suspected Moro Islamic Liberation Front (MILF) rebels on Sunday killed three soldiers in an ambush in Sultan Naga Dimaporo in Lanao del Norte.

Three soldiers under the military’s 5th Infantry Battalion were wounded in the same incident, Lieutenant Colonel Randolph Cabangbang, spokesman of the military’s Western Mindanao Command, told the Inquirer by phone.

Cabangbang said that troops, headed by Lt. Col. Bagnun Gearlan, were heading to the nearby town of Malabang, Lanao del Sur, when they were ambushed around 11:15 a.m. along the highway in the village of Payong in Sultan Naga Dimaporo town.

Cabangbang said the attackers later fled toward the village shoreline.

“We are still trying to figure out if MILF rebels perpetrated the attacks,” Cabangbang said.

Von Al Haq, spokesman for the rebel group, denied that their forces were involved in the latest assault against government troops.

“We are investigating. But as of yesterday (Saturday), the directive to all our forces on the ground is to maintain our defensive position,” he said.

Earlier on October 21, Moro rebels killed seven troops in three ambushes in Zamboanga Sibugay and on October 19, MILF fighters killed 19 soldiers in an ambush they staged in the town of Al Barka in Basilan province.

On Saturday, some 150 suspected MILF rebels reportedly occupied two schools in Talusan town in Zamboanga Sibugay.

In one of the latest eruptions of violence in Mindanao on Sunday, suspected Muslim rebels also killed five rubber plantation workers on Basilan island, according to a report by Agence France Presse.

“Five were killed in this morning’s ambush,” regional military spokesman Lieutenant Colonel Randolph Cabangbang said, according to the AFP wire report.

So much had happened for the month of October 2011 in mindanao. Last October 3, 2011 the NPA rebels attack the Taganito Mining Site in Surigao, instead of condemning the attacks President Aquino relieved the Police Commanders due to negligence. The NPA next attacked a banana plantation in Surigao the government again called this as an isolated case.

October 18, 2011 carnage of the Military was the most deadliest made by Mindanao rebels, and  MILF followed-up this with the ambush at Zamboanga Sibugay after 2 days. Again the government called this as just an isolated cases, and has yet to issue condemning the ambushes being made by MILF. While the Military was on its low morale the MILF again attacks anew, ambushing a group of soldiers this time at Lanao Del Norte.

The military were being ambush and killed in all fronts and yet the President has yet to issue a statement condemning the attacks because of His policy of peace. Peace talk should be suspended until the MILF has surrendered the culprit.

While the Aquino administration is bent on pursuing lasting peace in Mindanao, He should not let his armed forces be killed, this would just make them demoralized. By issuing statements condemning the attacks made by rebels at least would boost the morale of his men, and not by lashing due to negligence. Our government should make their stand during peace talk negotiations, and the interest of the majority must be the priority and not the MILF’s interest as Mindanao population is not purely Muslims, there are Christians also.


MILF clashes again anew

22 Oct

As the Basilan clash between the military and MILF were still fresh from the minds of the Filipino people, and are still being investigated by the Philippine government, a new bloody encounter has been reported again between the military and the MILF this time it was in Zamboanga Sibugay. This time the casualties are 7 soldiers and policemen and 7 other wounded and 1 soldier reported missing. According to the news posted at Philippine Star website, dated October 22, 2011 ;

MANILA, Philippines – The Moro Islamic Liberation Front (MILF) escalated its attacks on government forces, killing seven soldiers and policemen with seven others wounded and another soldier missing in Zamboanga Sibugay late Thursday.

The attacks came two days after MILF forces killed 19 soldiers in Basilan in one of the worst outbreaks of violence that brought the death toll among security forces to 26.

Col. Santiago Baluyot, chief of the Army’s 102nd Brigade, yesterday said the rebels ambushed two military convoys in Barangay Gulayon in Alicia town and a separate attack against a joint military-police patrol in Simbol, Kabasalan town.

Baluyot said the convoy was on its way back to headquarters in Ipil town when it was attacked.

MILF spokesman Von al Haq said the rebels did carry out the assaults, which he said were in retaliation for the military’s alleged “indiscriminate shelling” of Muslim villages.

And Philippine Daily Inquirer’s report posted on its website dated October 22, 2011;

MILF admits killing 7 more troops in 3 attacks

ZAMBOANGA CITY, Philippines—Seven soldiers and policemen were killed in three separate attacks in Zamboanga Sibugay province late Thursday, bringing to 26 the death toll among government forces in one of the worst outbreaks of violence in strife-torn Mindanao this week.

Ten others were wounded in the attacks, barely two days after 19 soldiers were killed during a fight with the separatist Moro Islamic Liberation Front (MILF) in Basilan province.

The MILF immediately admitted that its forces had staged Thursday’s attacks in Alicia and Kabasalan towns, but claimed these were in retaliation for military actions there.

The attacks occurred over a four-hour span within a 60-kilometer radius.

Four soldiers were killed and six wounded in the first ambush which occurred at about 7:21 p.m. in Barangay Gulayon in Alicia town, said Brig. Gen. Santiago Baluyot, commander of the Army’s 102nd Infantry Brigade.

Two hours later, a soldier was wounded in an MILF ambush on a military truck in Ipil town, and three policemen were killed in a third ambush near midnight in Kabasalan town. Two policemen and one soldier were wounded in the third attack.

“The police and the Army were conducting joint operation in Zamboanga Sibugay,” explained Chief Supt. Elpidio de Asis, the Western Mindanao police chief.

Before the Kabasalan ambush, Baluyot said an improvised bomb exploded in a vacant lot near the port of Malangas but nobody was hurt.

De Asis said a similar explosion also occurred in Imelda town, but no one was injured.

Retaliatory attacks

In Cotabato City, MILF spokesperson Von al Haq said the MILF rebels staged the series of ambushes in Zamboanga Sibugay because the military had been pounding rebel positions in Payao town since Saturday.

“That’s the consequences of their action. It’s retaliation, part of war. Soldiers have been indiscriminately pounding our position and civilian areas in Payao town,” Al Haq said in a phone interview.

However, the attacks on Alicia and Kabasalan, which were led by Alloy, a commander under the MILF’s 114th Base Command, was not coordinated with the MILF central committee, Al Haq said.

“The action of our men was not organizational. It means the order to attack did not come from the central committee. It was their decision,” he said.

Al Haq said the MILF’s ceasefire committee has been working with its government counterpart to defuse the tensions.

On Tuesday, 19 soldiers were killed in a clash with MILF rebels in Al-Barka, Basilan, while on a mission to arrest a local MILF commander, Dan Laksaw Asnawi.

The military had said Asnawi was a fugitive. Asnawi, who operates under the MILF’s 114th Base Command, was charged with involvement in the beheading and mutilation of Marine soldiers, also in Al-Barka, in 2007.

He was arrested but escaped from the Basilan provincial jail, along with more than two dozen inmates, in December 2009.

Military air strikes

In Olutangga, Zamboanga Sibugay, parish priest Fr. Felmar Castrodes said he had been informed by villagers that the military had conducted air strikes against MILF forces in Payao town on Friday.

He said the air strikes started 4 p.m. Friday and were reported to him by residents of the villages bordering Payao and Olutangga towns.

“They feared that the violence would spread to their town,” he said in a text message.

The report could not immediately be verified. The military spokesperson based in Zamboanga City could not be reached for comment.

US drone deployed?

In Cotabato City, United States soldiers stationed in Zamboanga City under the Visiting Forces Agreement have started providing help to the military in locating the MILF rebel group responsible for the deaths of 19 soldiers in Al-Barka, Basilan, a military source said on Friday.

The source, who requested anonymity for lack of authority to speak on the matter, said the US forces have deployed an unmanned aerial vehicle (UAV) over Basilan to track down the group of Asnawi.

“They are providing us information from what they obtained through their unmanned aerial vehicle,” the source said.

But Lt. Col. Randolph Cabangbang, spokesperson of the Western Mindanao Command based in Zamboanga City, has denied the information.

Cabangbang said he was not aware of any request made for the deployment of a UAV in Basilan.

“Besides, it would be useless because of the forest cover. UAVs are effective in open terrain but not over areas that have many trees,” he said.

Cabangbang said any data gathered by a thermal-equipped UAV would be useless because humans have basically the same thermal signature.

“It would not help distinguish who the enemies are and who are not,” he said.

Other MILF groups

Meanwhile, Basilan Vice Gov. Al Rasheed Sakalahul said his office had received information that armed elements from neighboring towns were converging in support of the MILF rebels in Al-Barka.

“These MILF members are from Sumisip, Tuburan and Tipo-tipo,” he said.

Sakalahul also dismissed a statement from Cabangbang that the MILF rebels that had clashed with military troops on Tuesday in Al-Barka might have been reinforced by armed locals.

“It’s not fair, knowing my people, if there’s an encounter, they will make sure they are far from harm, they will secure their lives and properties,” he said.

Despite the consecutive loses from the military forces in just a couple of days, President Benigno S. Aquino III stood firm on his policy not to engage an all-out war against the MILF, and has ordered the Armed Forces of the Philippines to continue observing the ceasefire agreement with the MILF.

The recent attacks prompted lawmakers to review the government’s position on the MILF. Senator Lacson said that President Aquino should consider the all-out war policy against the MILF just like what former President Joseph Estrada did in 2000. As Senator Lacson said ” It’s time for Pnoy to do an Erap. Peace in Mindanao cannot be achieved unless a tactical victory is attained first by AFP”.

Lacson also said that the belligerence of the MILF was brought about by the policy taken by the government to give the organization special treatment as part of the peace process even after it committed various atrocities in the past.

Sen. Jinggoy Estrada also called for the immediate use of military force against the MILF considering the damage that they have done over the past days.

Estrada raised his doubts about the sincerity of the MILF in the ongoing peace negotiations after its move to attack government troops.

Administration and opposition lawmakers at the House of Representatives supported Aquino’s decisión not to launch an all-out war against the MILF.

But some warned Aquino against demoralizing the AFP and surrendering the country’s territorial integrity

Sulu Rep. Nur-Ana Sahidulla said the government must continue to reach out to the separatist group despite its reported atrocities as waging an all-out war would pose greater problems.

Maguindanao Rep. Simeon Datumanong said the position taken by Aquino showed his resolve to achieve lasting peace.

Speaker Feliciano Belmonte Jr. backed the President’s decision but also underscored the need for the government to intensify its campaign against the perpetrators.

“PNoy was correct and I support his decision. We should pursue the peace. But take action against the perpetrators,” Belmonte said.

Sen. Teofisto Guingona III said the peace negotiations with the MILF should still be allowed to continue and let the existing ceasefire mechanisms take care of the recent incidents between the MILF and government forces.

Sen. Francis Escudero, for his part, called on the AFP to conduct an immediate and total review of its actual troop strength versus its troop ceiling in the wake of the separate attacks by the MILF.

The fresh fighting has further complicated efforts to end one of Asia’s longest insurgencies, with the MILF and the military accusing each other of breaking a ceasefire in place to promote peace talks.

Guingona said the ceasefire mechanisms should immediately respond to the situation and “address the wrongs of the encounter and make accountable those who made the offense.”

“This kind of tragedy delays the resolution of the peace process. Delays lessen the confidence of the people for the peace process and risk its failure,” Guingona said.

“This could not be allowed to happen because the longer it takes for us to resolve the problem the more violence it breeds. Violence must stop, rule of law and justice should be the order of the day,” he added. Government peace negotiator Leonen said he would not recommend a suspension of the ceasefire agreement with the MILF.

“We are continually assessing how MILF is complying with our ceasefire agreements. As long as there is a flicker of hope, we have to try it. (Otherwise) I would be first to recommend to President Aquino this is not working,” he said.

There are some talks that the military were already demoralized with what the President’s stand and the way he was disappointed with the military with the recent clashes with MILF. Colonel Antonio Parlade, Philippine Army Spokesman, had suggested in a recent press conference that the Government should declare a temporary suspension of the ceasefire agreement with MILF to allow the military to pursue those responsible for the October 18, 2011 encounter in Al Barka, Basilan.

Instead of hearing the side of Colonel Parlade, Colonel Parlade was relieved of his position. President Aquino’s deputy spokesperson Abigail Valte said that spokespersons are not supposed to announce their personal opinion to the public. “The fact remains that as spokespersons we are not policy makers… We are suposed to stick to what the policy is. It should be clear that as spokespersons of the government, we cannot give our personal opinion,” Valte said in an interview over state-run radio, Radyo ng Bayan.

According to Colonel Parlade in a phone interview, “I stand by my statement… I was just echoing the sentiments of the soldiers,” adding that his proposal for the suspension of talks with the separatist group was also his personal opinion. Parlade said that he has “no bad feelings” against the military leadership for his relief. Parlade is one of the three military colonels who have been ordered relieved following the killing of the 19 Army Special Forces members in Sitio Bakisung, Barangay Cambug. The other two officials ordered relieved were Col. Alexander Macario, commander of the Special Operations Task Force of the Philippine Army, and Lt. Col. Leo Peña, commanding officer of the 4th Special Forces Battalion. Peña was ordered relieved a day after the encounter. Macario was relieved for allegedly committing “operational lapses.”

So much for a weakling President, being the Commander in Chief, who always prefer to wear yellow of which by the way means Cowardice, who stand by his policies of attaining peace while His men were being killed on all fronts, while the rebels exploits the ceasefire agreement.

Let us just hope that with the recent attacks that happened, General  Mabanta’s word that the military is not demoralized is true and that he speaks with the sentiments of the soldiers and junior officers for they are at the forefront of the battle unlike this General who just sit in the comfort of his air-conditioned room while the lives of his men are on the line.

And here’s also hoping that the coup de etat’s that happened during the first Aquino administration would not happen in the second Aquino administration.

To all our Soldiers, stay safe always.

Benigno S. Aquino III, Turn-over Ceremonies of Southville 9 Housing Units 2010

22 Oct

Speech of His Excellency
Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
At the Turn-over Ceremonies of the Southville 9 Housing Units

[October 14, 2010, Bgy Pinugay, Baras, Rizal]

Vice President Jejomar Binay, Chairman of the Housing and Urban Development Coordinating Council; Governor Jun Yñares; Vice Governor Frisco San Juan, Jr.; Mayor Wilfredo Robles; Atty. Chito Cruz, General Manager of the National Housing Authority; mga naimbitang panauhin; mga iba pa nating kasamahan; mga residente ng Rizal; mga kababayan: Isang napakagandang araw sa ating lahat.

Sa likod ng mahigpit nating schedule, hindi po tayo nagdalawang-isip na samahan kayo sa araw na ito. Ang personal na pag-aabot sa inyo ng mga tahanang ito ay isang karangalan. Maraming salamat sa inyong imbitasyon.

Paroo’t parito na po ang unos na dumaan sa ating bansa sa mga nagdaang taon. Bagyo man o baha, lindol man o landslide, tila naging karaniwang pangyayari na sa atin ang mga iba’t-ibang sakuna. Subalit ipinakita natin sa isa’t-isa at sa buong mundo: kailanma’y hindi tayo magpapatinag. Sama-sama tayong umaahon sa bawat paglubog; buong bayan tayong bumabangon sa bawat pagkasadlak. Sa pagbabayanihan, pinatunayan nating wala tayong hindi kayang gawin. Kaliwa’t kanan man ang sumpong ng sakuna, basta tayo ay nagtutulungan, kailanma’y walang makakatibag sa atin.

Mahigit isang taon na ang lumipas nang hinagupit tayo ni Ondoy. Isang taon, ngunit alam kong parang kailan lang para sa ilan sa inyo. Nalinis man ang mga daan, may bakas pa rin ng kahirapang iniwan sa karamihan. Sa dami ng mga nawalan ng bahay, iilan pa lamang ang nare-relocate sa maayos na tirahan. Marami pa ring nakatira sa mga lugar na malapit sa panganib ng baha, sakaling dumating muli ang mga ganitong kalamidad.

Hanga po ako sa mga tulad ninyo: matitibay sa likod ng mga pagsubok. Sagisag kayo ng katatagan ng isang tunay na Pilipino.

Tulad ninyo, maraming kinaharap at kinakaharap na hamon ang ating administrasyon. Sa kabila ng mga ito, hindi rin tayo magpapatinag. Ngayong nakamit na natin ang tagumpay, saka pa ba tayo bibigay? Sa pagwaksi sa malubhang kondisyong dulot ng kahirapan, sa inyo pa rin nanggagaling ang aking lakas. Tayo po ay nagdadamayan at sa ganitong paraan, lahat tayo ay magtatagumpay.

Ilang buwan pa lamang matapos tayong mailuklok sa pagkapangulo, agad na po nating hinarap ang mga problemang ito. Kabalikat ang iba’t ibang ahensiya—ang HUDCC, na itinatag ng aking ina at ngayo’y nasa kamay ng ating Bise Presidente; ang mga sangay nito na tulad ng NHA; at mga lokal na pamunuan—naninindigan tayo upang makamit ng ating mga kababayan ang layuning magkaroon ng maayos, maipagmamalaki at sarili nilang tahanan.

Ang pagbabahagi natin ng mga pabahay sa Southville 9 Housing Project ay bagong pinto para sa bagong buhay – isang pagbubukas ng inyong mas magandang simula, at pagsasara sa kung anumang alaalang dala ng nakaraan. Ngayon, abot-kamay na natin ang pinapangarap nating bahay at lupa para sa ating mga pamilya.

Sa kasalukuyan, mula sa target na 2,800 na housing units, 2,600 na ang naipagawa at may 957 na pamilya na tayong nailipat at nabigyan ng disenteng tahanan. Patuloy pa po natin itong dadagdagan. Pangarap ko pong makita na ang bawat pamilyang Pilipino ay magkaroon ng sarili nilang bahay at lupa. Kaya naman po natin higit na pinapatibay ang mga programang pabahay.

At batid po nating walang silbi ang pagkakatayo ng libu-libong tahanan kung wala namang nakaugat ditong aktibo at maunlad na pamayanan. Kaya naman po maliban sa inyong mga bahay, naniguro po tayo na may mga community at livelihood facilities na magagamit ninyo sa pagpapaunlad ng iyong kabuhayan. Sa kasalukuyan po ay may Baras National High School at Day Care Center na po tayong mapapasukan ng ating mga anak. Nagagamit na din po natin ang ating Multi-Purpose Hall, ang Ynares Learning Center at ang covered court. Lahat po ng ito ay bunga ng maigting na pakikipag-ugnayan ng lokal na pamahalaan sa mga pribadong sektor at mga NGOs. Maraming salamat po sa inyo.  Kayo ang patunay na sa mga ganitong public-private partnerships, walang ibang direksyon ang ating bayan kundi kaunlaran lamang.

At hindi po dito magtatapos ang pagkakaisang ito. Magdadagdag pa po tayo ng labinlimang (15) silid-aralan para hindi na po magsiksikan ang ating mga anak sa mga eskwelahan. Maliban sa barangay hall, palengke at kapilya, itataguyod din po natin ang isang multi-purpose hall para sa iba’t-ibang programang pangkabuhayan na maaari ninyong pagkakitaan at health center upang mapangalagaan ang kalusugan ng inyong pamilya. Lahat po ng ito, magagawa lamang kung bawat isa sa atin ay buong-pagkukusang mag-aambag sa katuparan ng ating pinapangarap na maunlad na pamayanan. Lahat po ng ito ay walang-tigil na isinusulong ng ating administrasyon dahil nagtitiwala kaming buhay ang diwa ng People Power, at handa ang bawat Pilipinong magbayanihan upang tapusin na ang kahirapan.

At hindi po nagtatapos sa pagtugon ng iilang problema ang ginagawa ng ating pamahalaan. Sa tulong muli ng lokal na gobyerno, sisiguruhin po nating may mga ahensiyang nakatalaga sa paghahanda upang maiwasan ang mga paparating na kalamidad.  Mas magiging maagap na rin po tayo tuwing may mga bagyo matapos nating repasuhin ang weather forecasting system ng PAGASA. Malalaman niyo na po agad, hindi lang ang mga natural na sakunang parating, kundi maging ang mga nararapat ninyong gawin upang makaiwas sa perwisyong maaaring idulot nito. Lahat po ng ito ay ginagawa natin para sa inyong kapakanan at kaligtasan.

Kasabay po sa matagumpay na pag-aabot ng mga tahanang ito ang patuloy ninyong pakikipagtulungan sa gobyerno. Makilahok, sa halip na magreklamo; makibahagi sa solusyon sa halip na dumagdag sa gulo. Nasa iisang bubong na muli tayo. Marami pa tayong kailangang gawin; marami pa tayong kailangang kumpunihin sa nag-iisa nating bayan.

Sa inyong lahat: welcome home. Heto na ang inyong mga bagong tahanan: pugad ng kaginhawaan, at harinawa’t pugad ng darating na masaganang kinabukasan para sa inyong pamilya.

Maraming salamat po.

Basilan Clash

21 Oct

This caught my eye as i thread upon and read news posted in my favorite newspaper site Philippine Star tuesday evening, October 18, 2011;


At least 1 soldier killed, 6 wounded in Basilan rebel attack
(philstar.com) October 18, 2011 08:00 PM

MANILA, Philippines (Xinhua) – At least one government soldier died and six others wounded early today following a fierce firefight with Moro Islamic Liberation Front (MILF) and Abu Sayyaf rebels in the southern province of Basilan, military officials said.

The military’s Western Mindanao Command spokesman Lt. Col. Randolph Cabangbang said based on official reports, one soldier died and six others were wounded after the firefight on the outskirts of Al Barkah town.

When asked if there were military fatalities left behind in Basilan, Cabangbang said, “Its appears there are. We are attending to them. We have no other details yet.”

Cabangbang said the soldiers were deployed to check on the presence of an armed group in the area when the clashed erupted.

Military sources said the fighting lasted for about six hours, in which the rebels reinforced, outnumbering the government troops.

“We are sure the MILF will project that the soldiers were inside MILF territory. I’m sure the soldiers operated outside. They know they are not allowed to operate inside MILF areas,” said a source.

A standing ceasefire between the government and the MILF prohibits government forces from conducting operations inside MILF areas without prior coordination. The MILF is negotiating a peace accord with the government.

The Abu Sayyaf, active in southern Philippines, was founded in the 1990s and has perpetrated a number of high-profile attacks, including kidnapping, bombing and beheading. The Philippine military estimates the group, which has links with external terrorist organizations such as al-Qaeda, currently has less than 400 members.


At first i thought that this was just an isolated case, news about the military against the mindanao rebels encounters were usual on everyday papers, to think that NPA Rebels has attack a mining company in Surigao just a couple of weeks ago. Three hours after an update has been flashed and this what was caught me by surprise, as the usual news of military and rebels encounter became a blood bath for the military;


(UPDATE) Soldiers clash with rebels; 19 killed
Updated October 18, 2011 11:31 PM

MANILA, Philippines (AP) — Troops battled Muslim guerrillas in a volatile southern province today in fierce fighting that killed at least 19 combatants and left 10 soldiers missing, officials said.

Regional military spokesman Lt. Col. Randolph Cabangbang said the fighting erupted at dawn today near Al-Barka town on Basilan island when troops were investigating reports of rebel incursions. Sporadic clashes continued late into the night in the remote region, he said.

At least 13 soldiers were killed and 11 wounded, and 10 others were missing, he said.

Moro Islamic Liberation Front spokesman Von Al Haq said at least three rebels were initially killed in the clash, but police reported at least six rebels were killed.

Al Haq said government troops provoked the fighting by attacking the rebels in their Al-Barka stronghold in violation of an existing cease-fire. Army troops shelled the rebel stronghold after the initial clash, trapping villagers in the fighting, he said.

“The Philippine army is continuously bombarding the area where innocent civilians are being caught in the middle of the ferocious artillery strike,” the rebels said in a statement on their website. “This attack of the government forces blatantly violated the existing ceasefire accord.”

Cabangbang said troops were deployed to check reports by villagers that a group of gunmen known to be holding kidnap victims had strayed in areas close to their communities. He said the troops did not intrude on the guerrilla stronghold, and were about two miles (4 kilometers) from it when they were fired upon by the Moro rebels, prompting the troops to fight back, he said.

Cabangbang said the military believes the gunmen included a former rebel commander identified as Dan Laksaw Asnawi, who escaped from a Basilan jail in 2009 with 30 other inmates. Asnawi was detained for his alleged involvement in the beheading of 14 marines during a 2007 clash in Al-Barka, Cabangbang said.

“When we’re running after a criminal and get near their area, they cannot just kill our soldiers,” Cabangbang told The Associated Press by telephone.

The Moro rebels who clashed with troops were with al-Qaeda-linked Abu Sayyaf militants, he said. Al Haq countered that rebels from his group do not operate with the violent Abu Sayyaf.

Cabangbang said special army forces were searching for the missing soldiers in Basilan, a predominantly Muslim island about 550 miles (880 kilometers) south of Manila.

Al Haq said an army general called him seeking the safe release of the missing soldiers if they were in rebel custody. Al Haq said he replied that his group could not immediately reach their fighters by phone to ask if they were holding military captives.

The 11,000-strong rebel group has waged a bloody insurgency for self-rule in the southern Mindanao region, the homeland of minority Muslims in the predominantly Roman Catholic country. The conflict has killed more than 120,000 people and stunted development of the resource-rich but impoverished south.

Malaysian-brokered peace talks between the rebels and the government received a major boost in August when President Benigno Aquino III met rebel chairman Al Haj Murad Ibrahim in Tokyo to bolster the negotiations.

The rebels, however, rejected a government proposal for Muslim autonomy when talks resumed a few weeks later in Malaysia but they said they will continue with the talks.


On the morning of October 19, 2011, news about the clash is already widespread. MILF has confirmed the Basilan clash though with a new saddening story, claiming that 22 soldiers were killed as against the military’s 13;


MILF confirms its fighters killed gov’t soldiers in Basilan
Home Updated October 19, 2011 10:00 AM

 MANILA, Philippines – The Moro Islamic Liberation Front (MILF) announced today that its fighters killed 22 soldiers, not 13 as reported by the military, in a nearly 11-hour firefight in Albarka town, Basilan province yesterday.

The MILF’s claim confirms the military’s report that its troops encountered MILF rebels.

The military said that its troops initially encountered suspected Abu Sayyaf bandits while patrolling a village in Albarka town. The numbers grew as the bandits were joined by MILF rebels stationed in the area, the military added.

The MILF said in a news item posted on its website, luwaran.com, its fighters also seized 22 high-powered military firearms, including four M203 rifles, four Mini M-60, an M-60, and 13 M-16 rifles.

The separatist group said six of its fighters were killed in the clash which started around 5:30 a.m. and lasted until around 4 p.m. yesterday.

The military said that the MILF rebels have taken hostage at least 10 members of the Philippine Army’s scout rangers. Massive search and rescue operations are being conducted by the military to recover its captured soldiers.

In the same news item, the MILF said that it will “help locate the soldiers and will return them if they are in MILF hands.” It said that it already made initial inquiries from its members, but it “yielded negative results.”

The MILF claimed that the clash happened as “government soldiers deliberately attacked an MILF area, without provocation at all.”

The military had denied that its troops provoked the firefight.

The blood clash happened as the government renewed its effort to bring back the MILF back to the negotiating table.

Last August, President Benigno Aquino III and MILF chief Al Haj Murad met in Tokyo and agreed to speed up the talks.


On October 20, 2011 or two days after the bloody clash, President Nonoy Aquino has made a statement and according to Presidential spokesperson Edwin Lacierda, the President was “really angry” when told by the Chieff of Staff about the situation, and the government has dismissed the incident as an isolated case.


Aquino ‘really angry’ over soldiers’ killing
By Jun Pasaylo The Philippine Star Updated October 20, 2011 11:14 AM

 MANILA, Philippines – President Benigno Aquino III was “really angry” after learning that soldiers were killed by an armed group in Al-Barka, Basilan on Tuesday, a Malacañang spokesperson said today.

“He was informed by the chief of staff two days ago. Hindi pa alam that time sinong forces ang pumatay sa ating mga sundalo. Siyempre he was really angry that our soldiers were killed,” Presidential Spokesperson Edwin Lacierda said in a radio interview.

Lacierda said that as President Aquino asked for information about the encounter, Armed Forces chief of staff Gen. Eduardo Oban sent a military inspector general to Basilan to investigate.

He said that initial information sent to Malacañang was that there was “failure of communication” on the part of the military. He said that they were told that the military units that clashed with the rebels failed to inform the Coordinating Committee on the Cessation of Hostilities (CCCH) about the operation in Sitio Bakisung, Barangay Cambug.


Lacierda said that the action of the MILF members was “unacceptable.”

“Hindi porke may failure of communication, bakit biglang binanatan ng MILF ang AFP soldiers? That is not acceptable. Alam naman natin na may ceasefire agreement,” he said.

He added that the incident was “frustrating” for the government, which, he said, has been pushing for peaceful means to resolve the problem in Mindanao.

Lacierda said that the Office of the Presidential Adviser on the Peace Process, led by Secretary Teresita Deles and peace panel to the MILF chief Marvic Leonen, will coordinate with the CCCH and the Ad Hoc Joint Action Group before the government comes out with an official stand on the incident.

He said that the government will also make sure that the incident is tackled in the peace negotiating table.

The soldiers’ killing came two months after the meeting between President Aquino and MILF leader Al Haj Murad in Tokyo last August.

Leonen, who was present in the meeting, said that Aquino and Murad agreed to fast track the peace negotiations and “that the implementation of any agreement should happen within the current administration.”

No need to inform MILF

In a phone interview, regional military spokesman Lt. Col. Randolph Cabangbang told Philstar.com that the military did not see any reason to inform the AHJAG of the MILF about the operation in Al-Barka town.

“The place where the encounter happened is more than four kilometers away from the Area of Temporary Stay (ATS),” Cabangbang pointed out.

The ATS is an agreed designated area by the government and the MILF where forces of the separatist can stay to prevent a misencounter.

Cabangbang reiterated that the AHJAG coordination is “only needed” when government troops is conducting an operation within the identified ATS.

“Our troops are conducting combat operations in the area to verify the reported presence of armed men in the area, but it is not within the MILF’s ATS,” he insisted.

Charges vs MILF

The military is now conducting an investigation in the clash that killed 19 soldiers, and wounded 13 others.

“As of this time, we are already conducting a probe on the incident while some of our troops are conducting pursuit operations against the suspect with the coordination of the GPH-MILF AHJAG,” Cabangbang added.

The military spokesman said that the AFP will file criminal complaints and charges for violation of the ceasefire agreement against the MILF.

“Since the MILF admitted that they were the one who killed our soldiers, we will be filing appropriate charges against them,” he said.

Cabangbang, meanwhile, said that the AFP remains optimistic that the incident will not affect the ongoing peace talks between the government and the MILF. He echoed Leonen’s earlier statement that the incident was “isolated.”


the government must make a stand regarding on what happened, they should be uplifting the morale of the military after the incident and at the same time not compromising the government stand on MILF-Government Peace talks. But the irony of it all came three days after the incident, the military now claims that 20 out of the total 41 soldiers sent to Al Bakra were first timers in clash and were not familiar with the place and was just been plucked out from scuba-training program. Now the military, even them were not spared by politics, has started pinpointing each other as per newspaper reports as to who ordered the assault and did not made any coordination from other authorities. On Wednesday, October 19, 2011, Colonel Leonardo Peña was relieved as Commander of the 4th Special Forces Battalion by Army Chief Lieutenant General Arturo Ortiz pending investigation of the clash incident. Here are the stories coming from the survivors on that fateful day;

source: Philippine Daily Inquirer, October 21, 2011

Before, during, after

Private First Class Renante Malinao of the 13th Special Forces Company said that as soon as his group entered the village at around 6 a.m., the firing from the MILF side immediately began.

“We scattered ourselves to avoid being hit. We crawled so we could survive,” he said, describing the bullets coming from all directions.

Malinao, who was positioned on a slope, said he was still hit despite his efforts to avoid the bullets.

Dark, four gunshots

Private First Class Arnel Malinao, a radioman from the 14th SF who was also injured in the clash, said it was quite dark when the soldiers reached Cambug.

While he and the soldiers were walking toward the target site, they heard four gunshots. “All of these were fired in the air,” Malinao said.

He said he and his comrades shifted to alert status and continued walking toward the target. It was at this juncture that they saw four men on two motorcycles but they were unsure if they were enemies.

Then shots rang out again and they saw about 10 men firing on them.

Falling one by one

“We dropped on our bellies and started crawling out of their sight,” Malinao said.

As the firing continued, he said he watched helplessly as his colleagues fell one by one.

Balili said the first to be hit was 1st Lieutenant Colt Alsiyao, followed by 1st Lieutenant Vladimir Maninang. They soon died.

“The last time I heard of Sir Khe (2nd Lieutenant Jose Delfine) was that he was wounded,” he said of the other official killed in the battle.

Reinforcements came in 3 hours

Malinao said he heard on the radio that Khe was calling for reinforcements before he was hit.

But he said the reinforcements only came around 9 a.m., about three hours after they were under fire.

“If the reinforcements came earlier, many would have survived,” said Private First Class Jestoni Layson, machine gunner of the 13th SF.

“The difference in time between 6 a.m. and 9 a.m. was very significant,” he added.

Balili agreed with Layson’s assessment but he also said that even if the reinforcements arrived earlier, they would still be helpless because of the sheer number of the rebels.

Besides, they were all under fire and had to fire back while grabbing the wounded ones, he said.

Layson said even his previous stint in Al-Barka failed to help him protect his colleagues.

Private First Class Tonny Rey Espinida, one of the two missing soldiers found alive, said everyone was trying to escape and withdraw from the encounter site while pulling their wounded comrades out of the firing line.

In his case, Espinida said he was separated from the group when he fell down the slope during the first firing.

“It was very dark. I followed a river downstream before I realized that I survived. I reached the SF detachment (on Wednesday),” Espinida said.

Fame and death

Private First Class Michael Natividad, another soldier who had gone missing, was found Thursday slumped by the shoreline near the site of the encounter alive but drenched and cold.

A military official Thursday showed Balili a copy of the Inquirer, which showed a photo of him being carried by a soldier.

“Boy, you have become a real hero,” the official said in jest. But Balili curtly replied: “Sir, I could be a hero but at what cost?”

Layson was visibly hurting from the death of his colleagues—especially his classmates in the scuba diving sessions.

Scheduled graduation

“Only 16 of us remain should our scheduled graduation (on October 22) push through,” he said.

Macario said all the 41 soldiers involved in the Al-Barka clash had been recovered—either dead or alive.

He said there were only eight soldiers who went missing at the height of the clash. “Two of them were found alive while the other six were all dead,” Macario said.

When will this shall end? So many lives have been sacrificed, so many homes were destoyed, families fleeing, children’s studies affected and forced to stop from so many years of fighting between Government forces and Mindanao Rebels. Someday, though not in the very near future, these fightings are going to end reaching the lasting peace that has eluded Mindanao for so many many years. For the meantime all i can offer is hope and prayers to the people of mindanao.

Benigno S. Aquino III, Grand Opening of Microtel MOA 2010

17 Oct

Speech of His Excellency
Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
At the Grand Opening of Microtel, Mall of Asia

[October 12, 2010, SM Mall of Asia Complex, Pasay City]

Mr. Jose Mari del Rosario; Mr. Ramon del Rosario, Jr.; officials and employees of Microtel Development Corporation and Philippine Investment-Management, Inc.; honored guests; mga minamahal kong kababayan: magandang gabi po sa inyong lahat.

It is a pleasure to be part of this event: the opening of the largest Microtel in the world—the Microtel Mall of Asia – Manila.

Tourism is truly one of the engines that boost our economy. Our administration, as I have said in my SONA, will bank on tourism and reinforce it further to propel our agenda of change. It was noted that more infrastructures are needed for this sector. For this reason, the Department of Tourism, together with the economic managers, has given due consideration in providing an enabling environment for greater private sector participation in tourism infrastructure projects. We are working at modernizing air services to open up accessibility in the country.

Under the headship of Secretary Alberto Lim, the Department of Tourism plans to keep this engine running. Pursuant to Republic Act No. 9593, implementation of the mandatory accreditation of primary tourism enterprises such as accommodation facilities, travel agencies, tour operators, tour guides, tourist transport, are to be intensified. A launch of a new tourism brand for the country is also targeted for before the end of the year. This brand envisions the creation of greater interests and awareness on the most important tourism asset of the country—its people.

There is a rule of thumb that for every tourist that enters our country, it creates income equivalent to the per capita needs of one Filipino for one year. It means that for every tourist that comes in, one Filipino is endowed with the ability to provide for himself and his family. Your chain of world class economy hotels located all over the Philippines—in Baguio, Tarlac, Cavite, Batangas, Boracay, Davao, Cabanatuan, Palawan, and now, here in Manila—is assisting our government in fulfilling its foremost agenda: to generate employment for Filipinos. It is part of the infrastructure for tourism development.

From July to September 2010, about 12.69 billion pesos worth of tourism projects were recorded. Of these investment programs, 99.5% accrues to the accommodation sector, and 98% of this total investment portfolio is in the National Capital Region. We are committed in sustaining this pace and increase the visitors’ arrival to the country from the current 3 million to 6 million by 2016. Every hotel guest we welcome will not only provide work for the front desk and housekeepers. Other dedicated workers like our waiters, chefs, and drivers will also be given an opportunity to gain additional income out of this tourism upsurge we are promoting, not to mention the many other small and medium enterprises that will benefit from more tourists.

It is through these that the well-known warmth and genuine Filipino hospitality are fully demonstrated to foreign as well as domestic tourists, making their stay worthwhile and giving them more and more reasons to travel to and in our country. More than a traveler’s sanctuary, your hotels are gateways to our country’s rich diversity.

With each and everyone’s contribution to our tourism supply chain, our country’s development potential is enhanced. By way of partners like Microtel, our administration is confident that its transformative agenda will be accelerated.

For all of us here: let us continue to be the building blocks of our country’s growth; let us keep on working hand in hand to develop our motherland.

As we inaugurate this hotel, may more progress and prosperity enter your halls and doors.

Thank you and have a great evening.

Benigno S. Aquino III, 10th National Cooperative Summit 2010

17 Oct

Speech of His Excellency
Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
During the 1st day of the 10th National Cooperative Summit

[October 10, 2010, Araneta Coliseum, Quezon City]

Magandang umaga po.

Una po sa lahat, hindi pa man pormal na nagtatapos ang summit na ito, binabati ko na kayo sa tagumpay ng pagtitipong ito. Ang mga kooperatiba ay kasangga ng ating gobyerno sa pagtatayo ng sistemang patas at maunlad. Ikinalulugod kong makasama dito ang mga pinuno ng kooperatiba na nanggaling pa sa iba’t ibang bahagi ng bansa. Salamat sa inyong pakikiisa sa pagsisikap nating mapanatili ang positibong enerhiya sa ekonomiya na ating nararanasan ngayon.

Pinasasalamatan ko rin ang mga taong nagtaguyod sa pagtitipong ito, sa pangunguna ng aking tiyuhing si Butz Aquino. Batid ko pong ginugol niya ang malaking bahagi ng kanyang buhay sa pagpapaunlad at pagtulong sa mga kooperatiba at sa kabuhayan ng mga kapuspalad nating kababayan. Binabati din po natin ang Philippine Cooperative Center (PCC) at ang Cooperative Development Authority (CDA) sa kanilang pagsisikap na maging posible ang pagkikita-kita nating ito.

Patuloy po sa pag-angat ang ating ekonomiya at hindi po tayo titigil sa pagsasagawa ng mga hakbangin upang mapabuti pa ang ating nasimulan. Kabaliktaran ng naranasan natin noong nakaraang administrasyon ang nararanasan natin ngayon. Sa atin nga pong pagbisita nitong nakaraang buwan sa Estados Unidos, kabi-kabila ang ating nakuhang investment sa mga negosyante doon. Hindi po bababa sa 2.4 bilyong dolyar ang naiuwi nating pasalubong sa Pilipinas.

Matapos po ang ika-isandaang araw natin sa panunungkulan, naabot ng Stock Market natin ang pinakamataas na index na 4,245.05 noong October 7 – senyales na gumiginhawa ang ating ekonomiya. Ngunit hindi po natin dapat makalimutan na ang kaunlaran ay dapat na makamit ng marami at hindi lang iilan ang dapat makinabang.

Sama-sama po tayo. Balewala po itong mga impormasyong nabanggit ko kung hindi ito mararamdaman ng bawat isa, lalo na ng mahihirap nating kababayan. Nito pong nakaraang kabanata ng ating kasaysayan, nalubog po tayo sa matinding kahirapan. Sa mga panahon pong iyon, ang mga kooperatiba ang nagbigay ng pagkakataon sa mga ordinaryong mamamayan na makilahok sa pagpapatakbo at pagkita sa larangan ng enerhiya at tubig. Ang modelo ng kooperatiba ay paraan kung saan ang mga consumer ay sila ring magiging may-ari ng mga kompanya.  Naniniwala po akong nasa inyo pa rin ang malaking potensyal na makatulong sa ating tuloy-tuloy na pag-ahon sa kahirapan. Higit sa lahat, naniniwala akong ang mga kooperatiba ay katuwang ng ating gobyerno sa paglaban sa kahirapan.

Sa panahon ng panunungkulan ng dating Pangulong Corazon Aquino, naging adbokasiya niya ang “people empowerment through microfinance and cooperative-based activities”. Nagbigay-daan po ito sa pagpapaunlad sa kabuhayan ng marami nating kababayan. Hindi lang po natin itutuloy ito: makakaasa kayo na todo ang ating suporta sa adhikaing palakasin at palaguin ang kooperatiba.

Buo din po ang aking suporta sa mga kooperatiba noon pa mang mambabatas pa ako. Isa po tayo sa mga sumuportang amyendahan ang panukalang batas para sa mga kooperatiba. Sa pagsasaayos po ng batas ukol dito, nilinaw po natin ang depinisyon ng social auditing upang higit na matugunan ng mga kooperatiba ang kanilang mga tungkulin sa komunidad.

Sa rebisyon pong ito, sinusuri natin kung sa mga komunidad ba, dumarami ang trabaho at lumalago ang negosyo o palaki lang nang palaki ang inuutang mula sa deposito ng mga miyembro ng kooperatiba?

Naniniwala po akong kailangan nating tiyakin na sa atin pong ibinabahaging pondo, lahat ay makikinabang at hindi sinasarili lamang ng iilan ang mga benepisyong nakukuha mula sa mga kooperatiba. Kaya naman sa ating pagsuporta sa organisasyong tulad nito, babantayan natin ang mga operasyon dito para maisabuhay ang diwa ng kooperatiba – kung saan ang benepisyo ng isa ay benepisyo ng lahat.

Mandato ng mga kooperatiba na magbigay ng pantay na pagkakataon sa ating mga mamamayan na makapagnegosyo. Sa bayanihang naitataguyod sa ganitong samahan, nabibigyang-lakas ang ating mamamayan. Bilang mga kalahok sa proseso, may oportunidad silang makibahagi sa mga usapin at proyektong panlipunan na nagtataguyod sa kapakanan ng komunidad: pagsusulong sa mga patubig, distribusyon ng kuryente, pagpapatayo ng imprastraktura, at pagkakaroon ng maayos na transportasyon.

Sagisag po ang kooperatiba ng ating isinusulong na demokrasya. Mayroon kayong kalayaan na iboto ang mga pinuno ninyo at magkaroon ng diskurso ukol sa mga suliranin ng komunidad na inyong pinaglilingkuran.  Magtatagumpay po ang isang kooperatiba kung mapagkakatiwalaan at may malinis na hangarin ang mga pinuno nito. Kailangan din ang pakikiisa ng mga miyembro dito kaya naman napakahalaga pong maisaalang-alang ang kapakanan ng bawat isa sa kooperatiba.

Kung paano ang mga operatiba, ganoon din dapat ang ating gobyerno. Bilang Pangulo, mananatili pong ang mamamayan ang boss ko. Sa loob ng tatlong buwan na tayo po ay nanungkulan, wala tayong inatupag kundi ang pagresolba sa sangkaterbang problema na ating minana. Pero dahil po marami ang nakikiisa sa atin kaysa mga bumabatikos, batid ko pong magtatagumpay tayo sa ating layuning makamit ang pagbabago.

Nasa likod po ninyo ang aking administrasyon at makakaasa kayong makikipagtulungan ang gobyerno sa pagtataguyod ng inyong mga programa. Sisiguraduhin po natin na magkakaroon ng maayos na paraan upang tayo ay makapag-usap. Sa paraang ito, mabibigyan ng agarang solusyon ang mga problema at mapapabilis din ang pag-usad natin tungo sa pag-unlad. Itataguyod ­po natin ang mga programang magpapahusay pa sa inyong kakayahang magpalakad ng organisasyon. Sisiguraduhin din po nating mapapanatili ang mga benepisyong nararapat na makuha ninyo sang-ayon sa batas. Poprotektahan kayo ng gobyerno sa mga korporasyong ginagamit kayo para makaiwas lamang sa buwis. Susuportahan naming ang mga panukalang nagpapalakas sa kooperatiba upang mapanatili ang tapat na paglilingkod para sa nakararami.

Umasa po kayong magiging katuwang ninyo ang ating gobyerno sa pamamagitan ng pagpapalakas sa mandato ng CDA upang mas matulungan kayo.

Umaasa akong patuloy kayong magsisikap upang makatulong sa nakararami at sa bansa sa kabuuan. Tulad ng tema ninyo ngayong taon, isusulong natin ang pagkakaisa ng mga kooperatiba bilang samahang may isang layunin at may isang patutunguhan. Ang lakas ng isa ay lakas ng lahat. Palalakasin po natin ang mga kooperatiba bilang bahagi ng ating pagpapalakas sa ating ekonomiya. Wala pong dapat na maiwan sa pag-unlad. Isulong natin ang diwang gumagabay sa kooperatiba. Gawin nating tagumpay ng mamamayan ang tagumpay ng mga kooperatiba. Huwag kayong sumuko at gawin nating matibay na pundasyon ng pag-asenso ang inyong mga samahan.

Magandang araw po sa ating lahat at mabuhay po kayo!

Benigno S. Aquino III, Speech at 7th Gawad Kalinga 2010

17 Oct

Speech of His Excellency
Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
At the 7th Anniversary of Gawad Kalinga

[October 10, 2010, Quezon Memorial Park]

Magandang hapon.

Sa mga ganitong pagsasalu-salo, kadalasan ay ang mga volunteers po ang una nating pinapasalamatan. Ngunit kung mamarapatin po ninyo, nais ko po munang bigyang pugay si Ginoong Tony Meloto: ang Ama ng Gawad Kalinga. At wala na nga po sigurong mas aangkop pa sa salitang “ama” upang ilarawan siya. Siya ang tatay na nagtanim ng binhi upang umusbong ang pamilyang ito. Siya ang haliging nagbibigay pag-asa sa mga walang masilungan. Siya ang amang gumabay sa mga myembro upang maisapuso nila ang dalisay na adhikaing makatulong sa mga nangangailangan. Siya rin ang sandigan ng bawat kasapi at volunteer tuwing may mga kumukwestyon sa tunay na layunin ng Gawad Kalinga. Kaya naman po, kasama ko ang lahat ng Pilipino na nagpapasalamat sa lakas, yaman at panahong inialay ni Tony para itaguyod ang Gawad Kalinga. Patunay po siya at ang pitong (7) matagumpay na taon ng Gawad Kalinga na wala tayong hindi kayang gawin kung ang puhunan natin ay ang tiwala ng bawat isa sa atin. Muli, maraming salamat, Tony.

Ang tagumpay po ng Gawad kalinga ay maihahalintulad din sa tinatamasang tagumpay ng bansa natin ngayon. Gaya ng nagawa ng diwa ng bolunterismo sa inyong grupo, malaki rin po ang iniambag ng mga nag-volunteer at nakiisa sa atin sa paninigurong ang tatahakin natin ay ang matuwid na landas lamang, at hindi na maliligaw pa sa kung saang gubat ng kurapsyon ang ating bayan. Kaya’t hindi ko po pinapalampas ang mga pagkakataong aking personal na pasalamatan ang mga masisipag nating volunteers: kayong nagtiwala at nanalig sa kakayahan nating makamit ang pagbabago, kayong mga hindi pinagdadamutan ng tulong at malasakit ang inyong kapwa at Inang Bayan. Sa lahat ng volunteers ng Gawad Kalinga, marami pong salamat.

Nitong huling miyerkules po, inihayag ko po sa inyo ang mga nagawa ng ating administrasyon sa loob ng isandaang araw. Gaya po ng inaasahan, hindi pa po ako nakakababa sa entablado, kaliwa’t kanan na po agad ang puna ng mga nais iligaw ang bayan natin. Nakakalungkot man po, pero mukhang natural na po yata sa kanila ang sumakit ang loob kung gumaganda ang buhay ng mga Pilipino. Maliban dito, nakakalimutan din po yata nilang may higit sa dalawang-libong araw pa po tayong magtatrabaho upang maitaguyod ang kaunlaran ng ating mga kababayan. At hindi po ito magiging madali. Sangkatutak pa rin po ang mga balakid sa katuparan ng mga pangarap natin: kasama na dito ang mga pulitikal na hadlang mula sa mga nagnanais na ipagpatuloy ang kanilang ligaya. Puso, tapat na paglilingkod at pagkakaisa ang pinakamabisa natin sandata. Ito po ang paulit-ulit na nating napatunayan.

Gaya po ng ginagawa ng Gawad Kalinga, hinihikayat ko po kayong makipagbayanihan upang kumpunihin natin ang ating bayan. Lahat tayo, may magagawa.  Ang pagiging simpleng mamamayan ay hindi dahilan upang sabihing wala tayong lakas. Pinatunayan na ito ng Gawad Kalinga.

Kaya naman po natin isinusulong ang pag-uugnayan ng pribadong sektor sa pamahalaan, at sa mga mamamayan. Ito po ang silbi ng Public-Private Partnership Center.  Kung negosyante ka, at gusto mong makilahok sa pagbabago, bukas ang pintuan ng gobyerno para sa iyo. Magiging tapat, malinaw, at mabilis ang proseso ng mga papeles mo. Mali naman po sigurong pahirapan ka pa namin kung ang gusto mo naman ay tulungan ang bayan.

Hindi lang yan. Sa DILG, magtutulungan ang mga lokal na opisyal at mga civil society organizations upang maitaas ang kaledad ng regional coordination at mas matugunan ang mga problema sa procurement at peace and order. Sa DSWD naman, paiigtingin natin ang monitoring at auditing ng mga programang pinondohan natin, tulad ng conditional cash transfers at ang KALAHI-CIDSS. Tuloy tuloy ang pagpapalakas natin ng ating mga regional, provincial and municipal offices na siyang mangangasiwa nito. Ilan laman ito sa mga halimbawa ng mga paraan kung paano maaring makilahok ang ordinaryong mamamayan sa pamamahala.

Bibigyang-lakas natin ang isa’t-isa. Sa atin pong pagbabayanihan nakasalalay ang patuloy na tagumpay ng mamamayang Pilipino.

Muli, maraming salamat sa Gawad Kalinga. Sa loob ng pitong taon, hindi lang po makukulay na bahay at yumayabong na mga komunidad ang inyong itinaguyod. Mas higit po dito ang dinadala ninyong pag-asa sa mga kababayan nating nalulugmok sa kahirapan. Sa bawat pamilyang nagbubukas ng pinto sa bago nilang tahanan, may isang bayan din pong malugod na sumasalubong sa pag-unlad.

Ipagpatuloy po natin ang pagbabayanihan; sama-sama nating kumpunihin ang ating bayan. Ngayong nasa kamay nang muli ng taumbayan ang pamahalaan, wala po tayong hindi magagawa. Napakaganda na po ng ating nasimulan, at napakaganda rin ng napipinto nating kinabukasan. Kumakatok na po ang katuparan ng ating mga pangarap. Para sa susunod na salinlahi, atin po itong pagbuksan.

Maraming salamat po.

Benigno S. Aquino III, TOSP Awardee Speech 2010

17 Oct

Speech of His Excellency
Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
During the Awarding Ceremonies of Ten Outstanding Students of the Philippines

[October 7, 2010, Malacanang Palace]

Magandang araw po sa inyong lahat.

Binabati ko po ang mga napiling pinakamahusay na estudyante sa ating bansa. Ikinalulugod kong makasama ang mga tulad ninyong hindi sinayang ang biyayang karunungan ng Panginoon at hindi ipinagwalang-bahala ang pagkakataong makapag-aral. Ang inyong parangal na matatanggap ay bunga ng inyong pagsusumikap na lampas sa apat na sulok ng silid-aralan. Maliban sa mataas na marka sa mga gawaing pang-akademiko, masigasig din kayo sa pagganap ng inyong tungkulin sa lipunan at sa pagpapamalas ng kahusayan sa pamumuno.

Salamat sa mga magulang at guro sa pagpapanday sa isip ng mga tulad ninyong magmamana ng mahahalagang tungkulin sa lipunan. Nagsisilbi kayong lakas at inspirasyon sa ating puspusang paglalatag ng mga programa para sa kapakanan ng mga estudyanteng katulad ninyo. Salamat din sa tagapagtaguyod ng parangal na ito sa pangunguna ni Jose Concepcion Jr. Sa patuloy ninyong pagkilala sa kahusayan ng mga estudyante, naipapaabot natin ang ating pagpapahalaga sa kanilang kontribusyon sa lipunan. Kasama ninyo ang aking administrasyon sa pagsisikap na makahubog pa at maparami ang bilang ng mga estudyanteng gaya ng mga awardee ngayon.

Sa isang liham na isinulat ng aking ama para sa akin habang nakakulong siya at napipintong hatulan ng kamatayan ng military tribunal, sinabi niya sa akin: “umaasa akong mag-aaral ka nang mabuti para magkaroon ka ng matatag na pundasyon sa pagtupad ng iyong mga pangarap sa hinaharap.” Ito rin po ang maipapayo ko sa lahat ng kabataan ngayon. Hangarin ng bawat magulang na mapag-aral ang kanilang mga anak. Itinuturing nga po itong kayamanang hindi mananakaw ninuman.

Subalit paano kung ang pondong inilaan para maisakatuparan ang pinapangarap na edukasyon ang ninanakaw?

Alam kong mulat din kayo sa mga hamong dapat nating malampasan sa edukasyon. Malaking bahagi ng buhay niyo ang ginugugol ninyo sa pag-aaral. Dumadaan kayo sa mahihirap na leksiyon at mga proyektong kailangang maisagawa upang maging karapat-dapat sa susunod na antas. Madalas, pinahihirap pa lalo ang buhay-mag-aaral ng mga kakulangan sa mga libro at imprastraktura at ng hindi sapat na gamit sa pagtuturo ng mga guro. Nariyan din ang tukso at impluwensya ng internet, computer games, telebisyon, at iba’t ibang uri ng media. Sa kabila ng lahat ng ito, kayong mga awardee ngayon ay hindi nagpatinag. Ginawa ninyo ang lahat upang mapaunlad ang inyong kaalaman sa abot ng inyong makakaya. Ngayon pa lang na may mga pagkukulang pa, napakagagaling na ninyo, ano pa kaya kung atin nang matugunan ang inyong mga pangangailangan?

Kayong mga naririto ngayon ay ang mga higit na nagsumikap na matuto at paunlarin ang kakayahan. Nagtagumpay na kayo sa iba’t ibang larangan bilang mag-aaral, ngunit marami pa kayong pagsubok na haharapin: hamon na makapagtapos ng pag-aaral, makapaghanap ng trabaho at maitaguyod ang sariling pamilya. Naniniwala akong kaya din ninyong magtagumpay sa mga ito. Kaya naman, hihiling sana ako sa inyo ng pabor. Sana lamang, sa karerang tatahakin ninyo sa buhay at sa pagsuporta ninyo sa inyong pamilya, hindi ninyo makalimutang kumilos para sa kaunlaran ng ating bayan. Maraming simpleng paraan upang magawa niyo ito: ang wastong pagtapon ng basura, pagsunod sa batas-trapiko at pagbabayad ng tamang buwis. Inaasahan ko rin na kayong naririto ay makakapag-ambag ng higit pa. Hinihikayat ko kayong maglingkod sa ating gobyerno, o maging miyembro ng mga organisasyong nagsusumikap na masolusyunan ang mga suliranin ng ating bansa. Tungkulin ninyong hindi lamang paunlarin ang sarili kundi tulungan din ang ibang magtagumpay sa pamamagitan ng pagbabahagi ng inyong kaalaman.

Alam kong marami pang mahuhusay na estudyanteng gaya ninyo ang hindi lang nabibigyan ng pagkakataong patunayan ang sarili dahil sa hirap ng buhay. Kailangan ko ang tulong ninyo. Umaasa akong kasabay ng pagtanggap ninyo sa parangal na ito ang pagtanggap din ninyo sa hamong makiisa kayo sa ating layuning makamit ang pagbabago. Sana’y gamitin ninyo sa ikabubuti ng nakararami ang inyong galing, hindi upang pagsilbihan ang interes ng iilan lamang.

Inuulit ko po, kaakibat ng inyong karunungan ang mas malaking responsibilidad na itaguyod ang kinabukasan ng bayan. Umaasa akong matapos ang ilang taon, bahagi pa rin kayo ng ating isinusulong na demokrasyang kapaki-pakinabang sa ating mga mamamayan. Sa ating pagkakaisa, abot-kamay na po natin ang hangad nating kasaganahan. Sama-sama tayo sa pagkilos tungo sa isang magandang kinabukasang may tunay na kalayaan.

Maraming salamat sa inyo at nawa’y patuloy kayong maging mabuting halimbawa sa iba sa ating pagsisikap na tahakin ang tuwid na landas.

Benigno S. Aquino III, At the 7th Philippine National Corn Congress 2010

16 Oct

Speech of His Excellency
Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
At the 7th Philippine National Corn Congress

[October 8, 2010, Reina Mercedes, Isabela]

Magandang umaga.

Una, nagpapasalamat ako sa Philippine Maize Federation sa pag-imbita sa akin sa pagtitipong ito. Mahalaga po ang mga ganitong salu-salo, dahil dito po nagtatagpo ang iba’t-ibang ideyang pang-agrikultura, na siya naman pong pinagmumulan ng mga makabuluhang inobasyon at bagong pananaw mula sa mga kapwa corn farmers, at traders. Hindi lang po nito pinapadali ang trabaho at pinapalaki ang kita ng bawat isa: pagkakataon din po ito upang maibahagi natin ang mga nagiging balakid sa paglago ng ating industriya ng mais, at ang mga angkop at napapanahong kasagutan sa mga nasabing isyu. Kaya naman po isinusulong po natin ang mga ganitong ugnayan.

Gusto kong rin pong pasalamatan si Dr Alfonso A. Uy at ang kanyang mga kasamahan sa Mindanao Grain Processing Co, Inc. (MGCPI) para sa pagtatatag ng Reina Mercedes Corn Processing Center (RM-CPC) dito sa Isabela. Direkta pong nakikinabang dito ang ating mga maliliit na magsasaka ng mais. Hindi po nababale-wala ang kanilang pinaghirapan. Pinapaganda na po ninyo ang kalidad ng inaani nilang mais, naibebenta pa po nila sa inyo ang kanilang mga produkto sa tamang halaga nito. Samakatuwid, binibigyang-lakas po ninyo ang ating mga magbubukid. Alinsunod po ito sa adhikain ng ating administrasyong tumulong sa mga magsasaka sa pagbibigay ng pinakasapat na halaga sa kanilang pinaghirapan. Ang pagtataguyod ninyo ng pinakamalaking post-harvest facility sa buong Southeast Asia ay isang patunay sa inyong pakikiisa, hindi lamang para sa pagsulong ng pambansang agrikultura, kundi maging sa pagpapaganda ng buhay ng ating mga magsasaka ng mais.

Isa po sa mga pinakamahalagang produktong pang-agrikultura ng Pilipinas ang mais. Paborito po itong pagkain ng marami sa ating mga kababayan, lalo na sa Visayas at Mindanao. Pangunahing sangkap din ito sa paggawa ng mga pagkain ng mga hayop. Malaki po ang inaambag ng industriya ng mais sa paglago ng pambansang ekonomiya, lalo pa at nakasalalay po sa pagsasaka nito ang pangkabuhayan ng humigit-kumulang dalawang milyong pamilyang Pilipino. Kaya naman po mahalagang paglaanan natin ng panahon ang pagsasaayos sa kabuuang estado ng industriya ng mais, hindi lang po para lumakas ang produksyon at ani nito, kundi para maiangat natin ang antas ng buhay ng ating mga masisipag na magbubukid.

Batid po ng pamahalaan ang mga suliranin ng ating mga magsasaka ng mais. Mula Enero hanggang Hunyo nitong taon, bumaba po sa 2.42 milyong metriko tonelada o dalawampu’t limang porsyento (25%) ang produksyon natin ng mais dahil sa bagsik ng El Niño. Sa sobrang init po ng panahon, kapwa nito binawasan ang maaari nating anihin, gayundin ang lupang pwede nating pagtamnan ng mais. Isama pa po natin dito ang kakulangan sa tubig dahil sa pagkatuyo ng mga irigasyon.

Bukod sa mga problemang dala ng mga natural na sakuna, marami pang ibang suliranin ang pumipilay sa ating industriya. Kabilang na dito ang kakulangan ng mga post-harvest facilities, na nagpapababa sa halaga ng mga produktong mais sa merkado lalo na tuwing tag-ulan. Ang mataas na presyo ng abono at ng iba pang gamit sa pagsasaka ay dagdag pang mga pabigat sa ating mga magbubukid.

Bilang tugon po sa mga problemang ito, atin pong inilunsad ang Agri Pinoy Program. Layon po nitong paigtingin ang seguridad sa pagkain ng ating bansa. Kaya naman po imbes na gastusin ng Department of Agriculture (DA) ang 1.3 billion pesos para sa seed subsidy na limitado naman po ang epekto, itinuon na lang po ang halagang ito sa mga mas pangmatagalan at kapaki-pakinabang na programa na makakapagpasigla sa estado ng ating pambansang agrikultura.

Una na po dito ang pagsasaayos at rehabilitasyon ng ating mga irigasyon. Nakasalalay po ang tagumpay nito sa aktibong pakikipag-ugnayan ng Department of Agriculture at ng National Irrigation Administration (NIA) sa mga Local Government Units (LGUs), gayundin sa mga volunteer groups, kooperatiba sa mga kanayunan at sa pribadong sektor. Ang mga ganitong public-private partnerships (PPP) po ang pinakamabilis na paraan upang makapagpatayo po tayo ng mga small-scale irrigation systems (SCIS) sa mga kanayunan, at agad nating matugunan ang kakulangan sa tubig. Wala pong binatbat ang El Niño sa ating bayanihan; ang didilig po sa mga tuyong lupa ay ang ating pakikiisa at pagtutulungan.

Hangad po ng ating administrasyon ang pagkakaroon ng isang corn dryer sa bawat isanlibong (1000) ektarya ng pinagtatamnan ng mais, lalo na sa Mindanao. Batid po kasi nating kapag may mga imprastraktura at makinang magpapatuyo sa mais ng ating mga magsasaka, tataas ang kalidad ng kanilang aanihin, at hindi na sila maaaring baratin ng mga buyers sa produktong kanilang ibebenta. Kaya naman po sinisimulan na nating magpatayo ng mga drying facilities gaya ng mga “solar dryers” at mga multi-purpose drying pavements sa iba’t-ibang bahagi ng bansa. Isusulong din po natin ang pagbubuo ng mga trading centers at seed storage facilities upang masiguro ang kalidad ng mga binhi na ating itatanim. Sa ganitong paraan po, maitataguyod natin ang kapakanan ng mga magsasaka, masisigurong tunay na mas masagana ang kanilang ani, dadami ang kanilang kita, at maibibigay nila ang mga pangangailangan ng kanilang pamilya.

Sa tulong ng Land Bank of the Philippines (LBP) at ng iba pang Government Financial Institutions (GFIs), atin din pong dadagdagan ang production loan portfolio na mailalaan natin sa ating mga proyektong pang-agrikultura. Makikibahagi po dito ang mga Rural Banks at mga kooperatiba na kadalasang nilalapitan ng mga magsasaka tuwing may pangangailangang pinansyal. Hindi po natin pagdadamutan ng kapital, kaalaman o teknolohiya ang ating mga magsasakang nais tumulong sa pag-unlad ng bayan.

Bahagi rin po ng ating adyenda para sa sektor ng agrikultura ang pinahusay na koordinasyon sa pagitan ng mga State Colleges and Universities (SCUs) at ng Department of Agriculture sa research and development. Hinihikayat ko po kayong tumulong sa ating mga agriculture professionals, mga magsasaka at mga growers sa wastong paggamit ng mga  makabagong teknolohiya at pamamaraan upang makabuo ng mas mataas na kalidad na mga binhi. Muli ko rin pong inaanyayahan ang pribadong sektor, at iba pang sektor ng lipunan upang suportahan ang pamahalaan sa pagkamit ng ating pangakong mapayabong ang ating agrikultura, lalo na ang industriya ng mais. Ang ating pagtutulungan po ang magiging puhunan natin upang matiyak ang pangmatagalang food security, at mas matatag na ekonomiya ng bansa.

Buo po ang aking pagtitiwala: ang pagtitipong ito ang magsisilbing hudyat para sa nagkakaisa at tuloy-tuloy na hakbang upang palakasin ang agrikultura ng ating bansa. Sa ating pagtutulungan, naniniwala akong imbes na tayo ang mag-angkat ng mga produkto mula sa mga dayuhan, tayo na mismo ang mag-eexport at magbebenta ng ating mga produkto sa iba’t-ibang panig ng mundo. Ang katuparan po nito ay nakasalalay sa ating pagkukusa na magbigay-lakas sa ating kapwa Pilipino. Wala pong duda: ang mga binhi ng pagbabago na ating itinatanim ngayon ay magbubunga ng magandang kinabukasan, na aanihin at ipapamana natin sa susunod na henerasyon.  Napakaganda na po ng ating nasimulan; ituloy po natin ang sama-samang pagtahak sa matuwid na landas.

Maraming salamat po.

Benigno S. Aquino III, First 100 Days Speech 2010

16 Oct

Speech of His Excellency
Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
On the First 100 Days of His Administration

[October 7, 2010, La Consolacion College, Manila]

Maraming salamat po. Maupo po tayong lahat.

Vice President Jejomar Binay, members of the Cabinet, our host led by Sister Imelda, honored guests, fellow workers in government, mga minamahal ko pong kababayan, magandang umaga po sa inyong lahat.

Ang basehan po ng demokrasya ay mayroon po tayong mga politiko na naglalahad ng kanilang plataporma. Ang nanalo po ay obligadong ipatupad ang platapormang ipinangako.

Isandaang araw po ang nakalipas, nagpanata ako sa taumbayan: Hindi ko tatalikuran ang tiwalang kaloob ninyo sa akin. Ang nakalipas na isandaang araw ang magsisilbing tanda ng ating pong paninindigan.

Malalim at malawak po ang mga problemang minana natin. Nag-ugat ito sa isang gobyernong parang tatlong matsing na nagbingi-bingihan, nagbulag-bulagan, at gumawa ng sariling katotohanan.

Mali po ito. Ngayon, mayroon na po kayong gobyernong handang makipag-usap at magsabi ng totoo; handang makinig sa makabuluhang usapan; handang iangat ang antas ng pampublikong diskurso ukol sa mga isyung makaaapekto sa ating lahat, at maging sa mga darating na henerasyon.

Ang natamasa po natin ngayong unang isandaang araw ng ating panunungkulan: Mayroon na po kayong gobyernong hindi kayo binabalewala o inaapi.

Bumalik na po ang kumpyansa sa ating bansa. Tumatatag ang ating ekonomiya, at dahil dito, lumalago ang kaban ng ating bayan. Ang lahat ng inani at aanihin pa natin mula sa pinatibay na ekonomiya ng ating bansa, ibinabalik naman natin sa taumbayan upang tuluyan na tayong makaahon sa kahirapan. Binibigyan natin ng katuturan ang paggastos. Walang pisong dapat nasasayang.

Halimbawa po ang mga itinalagang opisyal sa mga GOCC. Naroon po dapat sila para pangalagaan ang interes ng taumbayan. Noon pong nakaupo sila doon, nilabag nila ang Memorandum Order 20, na pinirmahan noon pang Hunyo 2001. Inatupag po nila ang sariling interes na nagdulot ng pinsala sa interes ng taumbayan: nakakuha sila ng kung anu-anong mga bonus at allowance.

Ipinatutupad naman po natin ang Executive Order No. 7 na nagsususpinde sa lahat ng pribilehiyong iyon. Idiniin lamang po natin ang dapat naipatupad pa noong 2001. Sa isang kumpanya lang po tulad ng MWSS, ang napigil nating mahulog sa bulsa ng bawat opisyal ay umaabot na sa dalawa’t kalahating milyong piso kada taon. Siyam po ang miyembro ng Board nila, at sa MWSS lamang po iyan. At ilan po ang mga GOCCs, GFIs, at mga ahensyang sakop ng EO No. 7? Isandaan, dalawampu’t dalawa (122) mga ahensya at kumpanya.

Nariyan din po ang nangyayari sa mga kontrata tulad sa NAIA 3. Isipin lang po natin, tatlong administrasyon na ang dinaanan nito. Pang-apat na kami. Tumagal na po nang husto ang kasong ito, may mga pinaslang pa dahil dito. Kundi dahil sa mga tapat na nagmamahal sa bansa tulad nina Justice Florentino Feliciano at Justice Meilou Sereno, baka wala na ring pinatunguhan ang kasong ito. Sila po ang mga tunay na bida sa kaso, ngunit death threats pa po ang ibinayad sa kanila. Tila ba nagkulang sa aruga ang nakaraang gobyerno. Ngayon pong alam nilang suportado sila ng mga kapwa nila nasa tuwid na landas, naresolba na po nila  ang kontrata. Kung natalo po ang gobyerno natin rito, 990 million dollars ang nalagas sa ating mga pondo. 43.5 bilyong piso ang perang nailigtas nila at natin. Higit pa rito, mapapakinabangan na natin ang airport sa lalong madaling panahon.

Kung naaalala po ninyo, pinahinto natin itong negotiated contracts ng DPWH; pinarebid natin ito. Ginawa lang po natin kung ano ang tama, napigil na po natin ang paglustay ng 934.1 million pesos, at lumalabas na kung susunod tayo sa tamang proseso ay nasa 600 million pesos lang ang dapat gastusin sa mga proyektong ito. Nabalik po ang pera sa kaban ng bayan na kung pinahintulutan natin ang maling sistema ay natapon na naman sanang muli. Hindi lang po sa mga kalsada: sa DOTC, pinigil natin ang pagwaldas ng isang bilyong piso. Sa Department of Agriculture, 30 million at least ang natipid sa isang proyekto lang na bibili tayo ng spectrometer na gusto sanang doblehin ang presyo.

Doon po sa Department of National Defense, ang dinefend po ang pag-purchase ng mga helicopter na tila overspecified para paburan ang isang kumpanya lang. Sinisiyat ito. Itinabi na muna natin. Ang gastos na 3.6 billion ay hindi pa po nangyari.

Lahat po iyan naibalik natin sa kaban ng bayan.

Mayroon pa po. May proyektong inaprubahan ang dating administrasyon, huhukayin daw nila ang Laguna de Bay para palalimin ito. Ang sabi raw dadami ang isda. Mas makakaiwas daw sa baha. Mas madali daw makakaikot ang mga bangka at mga ferry service. Tatanggalin din ang pollutants doon sa Laguna de Bay. Ang tanong ko, saan ililipat ang lupang hinukay? Ang tatanggalin sa Laguna de Bay ay itatambak lang din pala sa ibang bahagi ng Laguna de Bay. At magkano naman po ang uutangin ng gobyerno para sa prebilihiyong ito? Konti lang daw po : 18.5 billion pesos lang naman po. At pareho rin ang kuwento: Tila hindi na naman dumaan sa tamang proseso ang pag-aapruba sa kontrata. Hindi natin dadaanin sa madaliang hokus-pokus ang proyektong ito. Pag-aaralan natin ito nang husto at sisiguraduhing hindi masasayang ang pondong gagamitin para rito.

Idadagdag ko lang po: ito po ay ni-review natin last week. Isipin po ninyo: hanggang ngayon, mayroon pa rin humihirit.

Napansin n’yo po ba, pati ‘yung weather forecasting gumanda? Napansin n’yo po ba na hindi na paulit-ulit ang mga mensahe ng PAGASA? Ngayon po, nakatutok na at mas malaman ang mga weather bulletin natin. Ang dating intermittent rainshowers across the country, ngayon, sasabihin na uulan sa ganitong lugar nang mga ganitong oras, delikadong lumabas para sa mangingisda at iba pa.

Tama po na hindi pa kumpleto ang equipment natin. Pero ngayong nagsimula na po tayong magtrabaho, kakaunti na lang ang kulang na kagamitan. Maling sistema at maling palakad ang nanligaw sa pagtataya ng panahon. Ang mga update dati na dumarating kada anim na oras, kada oras na ngayon kung dumating. Marami po tayong binago sa PAGASA, at kasama na po rito ang bulok na sistema.

Nakita naman po natin ang katakut-takot na problemang minana natin, pero hindi po tayo natinag. Naisaayos at naisasaayos na natin sa loob ng isandaang araw ang hindi nagawa ng dating administrasyon sa loob ng tatlong libo, apat na raan, apatnapu’t walong (3,448) araw.

Hininto na po natin ang pagkatagal-tagal na sistema kung saan itinuloy nang itinuloy ang mga proyekto na walang sumisiyasat kung angkop ba o kung may katuwiran ba ang mga ito. Isinulong po natin ang zero-based budgeting. Ang sabi po namin, isa-isahin natin iyan. Kung hindi po mapatunayang may saysay ka pa, tigil na ang ginugugol ng bansa sa iyo.

Ang mga Agriculture Input Subsidies na lalo lamang nagpapayaman sa mayayaman na habang binalewala ang mga mahihirap; ang mga programa tulad ng Kalayaang Barangay at Kilos-Asenso na hindi naman inilatag nang malinaw kung ano ang prosesong dinaanan, at kung saan napunta ang pera—inilipat po natin ang kanilang mga pondo tungo sa mga programang napatunayan nang makakatulong sa taumbayan.

Humigit-kumulang na 11 bilyong piso pa po ito na magagamit at mapapakinabangan nating lahat.

Sa edukasyon, kalusugan, at pag-ahon sa kahirapan po natin itinutok ang pondong natipid natin. Mula 175 billion pesos, umangat ang budget ng DepEd sa 207.3 billion pesos. Gugugulin po ito upang makabuo ng 13,147 na bagong classroom, at ng sampung libong bagong teaching positions. Sa DoH, umangat mula sa 29.3 billion pesos ang budget papuntang 33.3 billion, upang mapatatag ang unang-una, ang National Health Insurance Program. Sa DSWD, lagpas doble na po ang budget, galing 15.4 billion pesos papuntang 34.3 billion pesos.

Ang punto po natin dito: Walang maiiwan. Hindi po tayo papayag na yayaman ang iilan habang nalulunod sa kahirapan ang karamihan.

Kaya nga po natin pinatatag ang Conditional Cash Transfer Program. Salbabida po ito para sa mga nalulunod nating kababayan upang makapunta na sila sa pampang ng pagkakataon at pag-unlad. Lampas doble po ang bilang ng mga pamilyang matutulungan ng conditional cash transfers, mula isang milyong pamilya sa ngayon, tungo sa kabuuang 2.3 million na pamilya sa 2011.

Patuloy po ang ating tema ng pagbibigay ng lakas sa taumbayan. Dahil na rin po sa panunumbalik ng tiwala sa gobyerno, nabiyayaan ang KALAHI-CIDSS program ng dagdag na 59.1 million dollars—halos tatlong bilyong piso—mula sa World Bank. Sa programa pong ito, dadami pa ang komunidad na magkakaroon ng kuryente, kalsada, at malinis na tubig—mga proyektong ang taumbayan mismo ang nagpaplano at nagpapalakas.

Paulit-ulit po nating ididiin: trabaho ang pangunahing agenda ng ating administrasyon. At marami pong magandang balita ukol dito.

Ang papasok na pera sa ating bansa mula sa mga foreign investors ay aabot sa 2.4 billion dollars, at iyon ay pang-umpisa pa lamang. Direkta po itong magbibigay ng 43,600 na trabaho sa mga Pilipino. Simula pa lamang po iyan: Kung hindi natin sila padadaanin sa butas ng karayom, makukumbinsi pa po silang magnegosyo rito, at madadagdagan pa ang mga trabahong nalikha.

At manganganak pa po ng manganganak ang mga trabahong ito. Halimbawa, sa call center, kailangang panggabi ang trabaho. Kailangang magbukas ng kapihan, ng fastfood, ng mga convenience store. Hindi bababa sa dalawandaang libong bagong trabaho ang malilikha pa—kahit hindi ka marunong mag-computer, may pagkakataon ka sa dagdag na mga trabahong ito.

Trabaho din po ang idudulot ng mga Public-Private Partnerships na patuloy nating isinusulong. Nagtayo na po tayo ng PPP Center, kung saan ang mga gustong makilahok sa pagbabago ay mapapasailalim sa tapat, malinaw, at mabilis na proseso. Mula sa pagpapahaba ng mga LRT Lines, hanggang sa pagpapatayo ng bagong paliparan na tutulong sa turismo, hanggang sa mga eskuwelahan na itatayo sa buong sambayanan, magsisimula na po ang bidding para sa mga ito sa loob ng mga susunod na buwan.

Kinikilala na ng pandaigdigang merkado ang pagtatag ng piso. All-time high po ang ating Gross International Reserves na umabot na sa 52.3 billion dollars noong ika-dalawampu ng Setyembre. Ang dati-rati ay parang imposibleng maabot ng Philippine Stock Exchange Index na 4,000, nalampasan na po. Kahapon lamang po, all-time high na naman ang inabot ng ating Philippine Stock Exchange Index na umabot sa 4,196.73 points. Ipinapakita nito ang kumpiyansa sa ating ekonomiya sa ating mamamayan at sa atin pong pamahalaan. Kabilang na po ang ating PSE sa mga best-performing stock market sa buong Asya. At habang lumalakas ang piso at lumalago ang ekonomiya, steady lang naman po ang mga presyo ng ating mga bilihin. Handang-handa na po tayo talaga sa pag-unlad.

Lahat po ito nagawa natin dahil nakasandal ang gobyerno sa inyong tiwala. At umaapaw na rin po ang tiwalang iyan sa buong daigdig.

Dalawang ulit na pong nag-apply ang Pilipinas para sa Millenium Challenge Corporation Grant. Sa unang tatlong buwan lang po ng administrasyon natin napaaprubahan ito. Ang sa kanila lamang po, aminado silang hindi natin maiwawasto agad ang lahat ng problema, pero naniniwala silang patungo na tayo roon. Sabi nila, gusto namin kayong matulungan para maabot ang inyong mga pinapangarap, heto ang 430 million dollars.

Ididiin ko lang po: dalawang beses nag-apply, ni-reject sa loob nang hindi bababa sa siyam na taon, tayo po sa tatlong buwan, inaprubahan.

Pati po ang mga international organization tulad ng OECD, tinanggal na tayo sa listahan ng mga bansang kumukupkop ng mga tax evader. Maaari na tayong makakuha ng impormasyon na makakatulong sa paghuhuli sa mga tax evader na isinasagawa ng BIR.

Dahil na rin po sa panibagong tiwalang nangingibabaw sa pamahalaan, dumadami ang mga tumutulong sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga tip tungkol sa katiwalian. Sumasaksi sila sa maling pangyayari, para makatulong sa ating paghahabol ng demanda. Halimbawa, sa bagong-tayo na Pera ng Bayan website, isa-isa nang lumilitaw ang mga taong makatutulong sa atin upang tugisin ang mga smuggler at tax evader.

Ibinabalik ng mga hakbang na ito ang kumpiyansa ng daigdig sa Pilipinas. Nagkakaisa nang muli ang ating lipunan, at ang nanatili na lang na parang sirang-plaka na paulit-ulit ang reklamo ay ang mga gustong manumbalik sa poder upang ituloy ang kanilang ligaya na nagmumula sa ating pagkakaapi.

Sila na nga ang nagdulot sa atin ng mga problemang pinapasan natin ngayon, sila pa ang may ganang bumanat nang bumanat sa atin. Papansinin ba ninyo sila? Magpapalinlang ba kayong muli?

Hindi po kami nagbibiro sa pagtahak sa tuwid na landas. Kayong mga mali ang palakad at pinipinsala ang mga kababayan natin, ginagarantiya ko sa inyo: may taning kayong lahat.

Ito pong mga problemang pinangako nating solusyonan, tatlong buwan pa lang nakikita na ninyong nabubuo ang solusyon. At ang inyong tiwala po ang pundasyon ng lahat ng ating naabot sa loob lamang nitong tatlong buwan ng ating panunungkulan.

Mula pa noong kampanya, ibinato na po sa atin ang lahat ng puwedeng ibato sa loob at labas ng Revised Penal Code. Pati po ang buhok ko ginawa nilang isyu. Palagay ko ho dahil siguro binata pa tayo, hindi na tayo binigyan ng honeymoon. Payag po si Sister Imelda diyan. Gusto talaga tayong gibain ng mga taong nais mapanatili ang lumang sistema, kung saan para silang mga dambuhalang buwayang nagpapakasasa sa kaban ng bayan.

Binabatikos lang naman po tayo dahil may iilan na naghahanap ng paraan para magpatuloy ang siklo ng mali. Alam din naman po nila ang tama, hindi pa nila maatim gawin. Mayroon po talagang mga nag-aambisyon na makabalik sa poder, nag-aambisyon na panatilihin ang sistemang sila lang ang nakikinabang, mga kapit-tuko sa puwesto na nakikinabang sa lumang sistema—mga taong gusto lamang ituloy ang kanilang ligaya, habang binabalewala naman ang sakripisyo ng taumbayan.

At tayo naman po: tuloy na tuloy ang laban. Hindi po tayo titigil.

Kung mayroon po tayong pagkukulang, ito marahil ay ang hindi nating naging kaugalian na ipamalita ang mga tagumpay na atin pong nakamit. Mas binigyan nating halaga ang paghahanap ng mga paraan na makatutulong sa ating mga kababayan. Kitang-kita naman po ng taumbayan ang resulta ng ating pagtatrabaho. Talagang nakagagalak ng puso itong satisfaction rating na seventy one percent. Natural po, sa inyo ang tagumpay na ito—sa bawat Pilipinong nagtitiwala at nakikilahok sa ating agenda ng pagbabago.

Ang patuloy ko pong panata: Hindi tayo titigil. Habang dumarami tayo sa tuwid na landas, dumadali naman po ang tungkulin nating itama ang mali.

Hinding-hindi po tayo titigil sa tuwid na landas. Unti-unti na pong natutupad ang ating mga pangarap.

Maraming salamat po. Magandang umaga sa lahat.